Wandeling Lunteren 12-05-2007

 

De meeste deelnemers konden restaurant “de Lunterse Boer” aan de Boslaan wel vinden, doch een paar mensen werden telefonisch naar de juiste plek geloodst. 

Na de koffie in het restaurant, met veel geblaf, buiten in de stromende regen nog even op een paar laatkomers gewacht. Omdat iedereen de paraplu moest vast houden, mochten de honden in het bos meteen los lopen.

Het gevolg was dat een paar Corgies zich meteen in de haren vlogen en bestraffende woorden tegen dovemans oren waren.

 

Ook waren een paar honden hun baasje kwijt zodat een mevrouw Yvon haar hond “Georgie” een heel eind terug moest ophalen. “Perla” van Riet was eveneens het spoor bijster en zij haar niet kon vinden.

Dit kwam misschien allemaal door de regen die toen nog met bakken in de Lunterense bossen naar beneden kwam.

De zandpaden waren soms kleine riviertjes, doch het mocht ons niet deren. De omgeving is er prachtig. Bij het eerste ven in het bos, bleken enkele honden geen last te hebben van watervrees doch de meeste bleven aan de kant of met de poten in het water staan.

De hond van Heidi, de zus van Petra, genoot volop in het water en speelde met alles en iedereen. Deze langpotige nep-corgi luisterde trouwens perfect naar zijn baasje. De hond “Luuk” van mevrouw Jeanne was de hele dag op sex-avontuur uit, maar de andere honden waren met heel andere dingen bezig en hier dus niet van gediend.

 

Het werd droog en de zon kwam er heerlijk door, toen we weer een ven bereikten en de wandelaars daar ook even konden rusten en bijpraten. Via mooie smalle bospaadjes en een akker met mooie korenbloemen kwamen we bij de ouders van Ton, de vriend van Petra.

Hier werden we voorzien van heerlijke soep, tomaat of groente, met cake en koffie en hondenkoekjes. Iedereen zat te smullen, daar de meeste mensen wel trek hadden gekregen in wat eten. De service was meer dan voortreffelijk, waarvoor nogmaals hartelijk dank.

 

Na deze rustperiode, ook de honden begonnen wat moe te worden, zijn we nog naar De Koepel gelopen, een uitkijktoren. Enkele deelnemers gingen niet meer mee, daar dit hun te ver werd en zij verkozen een binnenpad terug naar de auto.

Boven op deze bult kon de beheerder van De Koepel gebeld worden om de toren eventueel te beklimmen, maar ik denk dat de meeste mensen ook de puf niet meer hadden dus dit werd na overleg, gelaten voor wat het was. Daarna was nog een korte wandeling naar de auto op het parkeerterrein bij de Lunterse Boer.

 

Hier werd van alle deelnemers afscheid genomen. Een prachtige wandeltocht die werd afgesloten in het zonnetje, tot ziens en veel plezier met uw hond of honden.

 

Groetjes, Beent,

de minnaar van …….